29-05 Van Barentszee naar Barentszee; dagwandeling bij Hamningberg.

Omdat het vanaf Vadsø een kleine 120 km naar Hamningberg is, eerst over de E75 en de laatste 25 km vanaf Vardø naar het noordwesten over een erg smalle weg, dwars door rotsachtig gebied, vertrekken we vroeg. Om 7.00 uur zitten we al in de auto, met het plan als eerste een lange wandeling dwars over het schiereiland bij Hamningberg te maken. We rijden rustig en zien weer de nodige zeearenden op de rotsen langs de kust. De weg vanaf Vardø is nog maar pas open. 's Winters wordt hij afgesloten en tot gisteren (zaterdag) konden we niet naar Hamningberg, omdat er op het traject een brug gerepareerd werd.
Het is een spectaculair traject, waarbij ik regelmatig het gevoel heb door het decor van "Middle Earth' uit "The Lord of the Rings' te rijden. Soms is het goed opletten: aan een kant de afgrond naar de zee en aan de andere kant de donkere, dreigende rotspartijen die ook in de verte uit zee omhoog rijzen. Het grijze weer waarmee we vertrokken zijn, versterkt deze indruk. Rotsen dus, met weinig of geen begroeiing en gek genoeg hier en daar wat schapen, die kennelijk toch hun kostje bij elkaar kunnen scharrelen.
De laatste kilometers naar Hamningberg verandert het landschap: het wordt vriendelijker, lager en groener. En als we onze auto parkeren aan de Sandfjorddelva, een paar kilometer ten westen van Hamningberg, strekt zich een liefelijke rivierdelta met lage bomen en begroeiing voor ons uit.
Halverwege deze delta starten we na een stevig ontbijt onze wandeling.
We maken een prachtige wandeltocht: eerst naar het Syltevikmeer, waarna we besluiten door te lopen naar de kust, naar de baai van Syltevika. Een goed besluit, want al maakt het de wandeling langer, we genieten allebei met volle teugen van het lopen en het kijken. We pauzeren aan de kust. Het is duidelijk dat hier nauwelijks mensen komen. Het strand ligt vol drijfhout en spullen van boten. Iemand heeft de moeite genomen de aangespoelde boeien netjes op kleur en materiaal gesorteerd in een rij te leggen. We krijgen koffie aangeboden van een vriendelijke Fin die in zijn eentje van het uitzicht geniet, hetgeen we dankbaar aanvaarden. Naast wandelaars, vissers, jagers  en vogelaars kan hier eigenlijk niemand komen. Er loopt alleen dit voetpad naar de baai.
We lopen dezelfde weg terug en bereiken na ongeveer 5 uur de auto weer.
We bezoeken korter dan gepland het plaatsje Hamningberg, dat eigenlijk alleen in de zomer bewoond is. Daar eten we het laatste van onze meegebrachte lunch en besluiten nog wat te tekenen en te fotograferen/filmen aan de kust. Langs het pad naar de kust ligt een van de mooiste en vriendelijkste kerkhofjes die ik ooit bezocht heb.
Als we terug naar 'huis' rijden zijn we allebei melancholiek gestemd, omdat dit onze laatste wandeldag was: morgen gaan we inpakken, een groet aan de Barentszee brengen en dinsdag vertrekken we uit Vadsø.
Eerst naar Ivalo (Finland) waar Pentti en Helena het eten en de sauna weer klaar zullen hebben en de volgende dag rijden we door naar Aska, waar Timo op Kaija wacht.
Donderdag vlieg ik vanuit Rovaniemi weer terug naar Nederland. Ik zou hier nog wel een paar weken kunnen blijven en werken. Maar ook op mij wordt (gelukkig) gewacht...

We leave early (7 am) for our trip to Hamningberg.
First we want to do a long hike across the peninsula at Hamningberg as soon as we arrive.
We take the E75 to Vardø  and from there, for the last 25 km to the northwest, we have to follow a very narrow road through a rocky area.
Again we see white tailed eagles on the rocks along the coastal road to Vardø. From there to Hamningberg the road is closed in winter and last week we could not go to Hamningberg because of maintenance of a bridge.

This last part of the route is spectacular. Because of the grey weather it feels like driving through the setting of "Middle Earth" from “The Lord of The Rings”. On the right, steep cliffs rise from the sea and on our left there are dark, looming rock formations. 
So it’s mainly rocks, with little or no vegetation, and surprisingly a few sheep, searching for food on the roadside. We have to drive carefully.
During the last kilometres to Hamningberg the landscape changes: it becomes more friendly, it’s lower and greener. And when we park the car in the Sandfjorddelva, a few kilometres west of Hamningberg, a lovely, green river delta with small trees stretches out in front of us.
After a hearty breakfast we begin our hike in this delta. What follows is a wonderful day hike: first to the Syltevikmeer, after which we decide to walk further to the coast, to the Bay of Syltevika. Although it makes the hike longer, it’s a good decision, because we both really enjoy walking and exploring the environment. When we’ve reached the coast we pause. The beach is littered with driftwood and stuff from boats. Someone selected the buoys that washed up on the shore based on their colour and material and put them neatly together. A friendly Fin, sitting on his own, offers coffee, which we gratefully accept. Besides hikers, anglers, hunters and birdwatchers no one comes here. There is only this footpath to the Bay.

We take the same route on our way back and after about 5 hours we return to our car. We visit the village of Hamningberg, which is inhabited only in summer. Here we eat what is left of our lunch. We end our trip to Hamningberg at the coast a bit more to the northwest to do some drawing and photographing/filming. Along the path to the coast we discover one of the nicest and friendliest churchyards that I have ever visited.

As we drive back we realize, a bit melancholically, that this was our last hiking day: tomorrow we pack up, bring a salute to the Barents Sea and on Tuesday we depart.  First we will drive to Ivalo (Finland) where the sauna of Pentti and Helena will be ready again for us and the next day we will leave for Aska. Timo will be waiting there for Kaija. On Thursday I’ll fly back to the Netherlands from Rovaniemi. I could happily have stayed here longer to work and to get inspiration. But (thankfully) someone is waiting for me too…